DRIVING RANGE:

pole treningowe do ćwiczeń i próbnych swingów. Golfista kupuje kilkadziesiąt treningowych piłek do ćwiczeń na driving range, nie gra nimi jednak nigdy na polu golfowym.

Zasady gry

Do niedawna wielu wydawało się, że golf to zabawa dla snobów i arystokratów. Sport drogi, do uprawiania którego brakuje miejsc. Zmarnowany spacer. Otóż nic bardziej mylnego. Ponad 150 mln ludzi na całym świecie jest dzisiaj innego zdania, odczarujmy zatem golfa.


Zasady gry w golfa zostały ustanowione i spisane w 1754 roku w szkockim Klubie Golfowym Royal and Ancient of St Andrews i są „bardzo” proste. Wszystko opiera się na wbiciu niewielkiej piłeczki do nieco większej (dziesięciocentymetrowej oznaczonej i widocznej z daleka wetkniętej tam chorągiewki) dziurki oddalonej od tzw. tee (miejsce startu czyli pierwszego uderzenia) o 100 do 500 m.


Gra toczy się na polu o powierzchni około 60 ha, z licznymi utrudnieniami w postaci zbiorników wodnych, drzew, krzewów, wzniesień, bunkrów czy murków (co ma urozmaicić grę i krajobraz pola) a klasyczna runda zamyka się w osiemnastu trasach zwanych dołkami. 


W zależności od odległości pomiędzy tee a dołkiem różna jest norma uderzeń przewidzianych na dołek, tzw. PAR dołka: wyróżniamy dołki PAR3 (odległość dla kobiet do 200 m, dla mężczyzn do 220 m), PAR4 (odległość dla kobiet 180-390 m, dla mężczyzn 200-450 m) lub PAR5 (odległość dla kobiet powyżej 360 m, dla mężczyzn powyżej 400 m). Suma PAR wszystkich dołków daje PAR pola – dla pól 18-dołkowych jest to najczęściej 72, co oznacza, że całe pole powinniśmy ukończyć w 72 uderzeniach.

Norma ta wyznaczona jest jednak dla graczy zawodowych. Amatorzy nie są w stanie zakończyć rundy tak niskim wynikiem. W związku z tym (dla wyrównania szans) otrzymują premię w postaci dodatkowych uderzeń czyli handicap. Jako jeden z najważniejszych wynalazków w golfie pozwala on rywalizować słabszym z silniejszymi zawodnikami umożliwiając wykonanie dodatkowych uderzeń. Handicap gracza jest weryfikowany na podstawie osiąganych przez niego wyników: im niższy handicap, tym lepszy zawodnik (zawodowcy mają HCP = 0).


Rozgrywkę wygrywa zawodnik, który umieści piłkę w dołku w najmniejszej liczbie uderzeń. Nie jest to rzecz jasna proste. Konieczne są mozolna nauka i ćwiczenia. Na specjalnym miejscu do treningu (driving range czyli golfowa strzelnica) przekonamy się, że wybijanie piłeczki dziwnie zakrzywionymi kijami to trudna umiejętność. W wielkim uproszczeniu: dopiero lata treningu sprawiają, że jest się w stanie idealnie trafić tzw. sweet spotem kija (miejscem optymalnego uderzenia) w piłeczkę golfową i sprawić, by poleciała dokładnie tam, gdzie sobie tego życzymy. Wtedy dopiero można wyruszyć z partnerami w pole.

Należy pamiętać, że o tej samej porze grę mogą rozpoczynać najwyżej cztery osoby. Każda z nich kolejno ustawia swoją piłeczkę na 1 dołku i posyła ją w kierunku dołka z obszaru tee. Jest tam zwykle dokładnie opisany teren gry i rozrysowany plan, co pozwala osobom grającym po raz pierwszy na konkretnym polu zapoznać się z topografią i przyjąć określoną taktykę gry.

Wyniki
W golfie wyróżnia się dwa sposoby liczenia wyniku:

  • Netto - z uwzględnienim Handicapu
  • Brutto/Wynik bezwzględny- nie uwzględnia różnicy poziomu HCP zawodników

Wyniki zapisuje się jako ilość uderzeń na polu (lub na poszczególnych dołkach),wynik np. 82 oznacza, na polu PAR 72, wynik o 10 gorszy niż norma pola. Wynik takiej rozgrywki można zapisać jako +10. W przypadkuosiągnięcia lepszego wyniku, np.. 60 (dla PAR 72), możemy taką rozgrywkę zapisać jako -12.

Formy rozgrywek zawodów golfowych

  • Gra na uderzenia- stroke play: zwycięzcą jest gracz, który rozegrał regulaminową rundę najmniejszą liczbą uderzeń
  • Gra na dołki- match play: wygrywa gracz, który umieścił piłkę w pojedynczym dołku mniejszą ilością uderzeń


Rodzaje rozgrywek Stroke Play

  • Indywidualny: każdy z graczy gra indywidualnie
  • Foursome: dwóch graczy gra jako partnerzy jedną piłką
  • Four-ball: dwóch graczy gra jako partnerzy, każdy z nich gra swoją piłką


Rodzaje rozgrywaek Match Play

  • Pojedynczy: jeden gracz przeciwko drugiemu
  • Threesome: jeden gracz przeciwko dwóm graczom (każda ze stron gra 1 piłką)
  • Foursome: dwóch graczy przeciwko dwóm graczom (każda ze stron gra 1 piłką)
  • Three-ball: trzech graczy przeciwko sobie nawzajem (każdy gracz gra dwa osobne mecze)
  • Four-ball: lepszy wynik jednego z dwóch graczy gra przeciwko lepszemu wynikowi jednego z dwóch innych graczy
  • Best-ball: jeden gracz gra przeciwko najlepszemu wynikowi dwóch lub trzech graczy


Podstawowe reguły (na podstawie Rules of Golf 2008-2011)

Przed każdą grą

  • przeczytaj reguły lokalne
  • oznacz swoją piłkę
  • policz swoje kije (wolno ich mieć maksymalnie 14)

Podczas Gry

  • nie pytaj o poradę nikogo oprócz swojego partnera lub caddich, nie udzielaj porad nikomu oprócz swojego partnera
  • nie wykonuj próbnych uderzeń podczas rozgrywania dołka

Po skończonej grze

  • w match play: upewnij się, że wynik meczu został podany Komitetowi
  • w stroke play: upewnij się, że twoja karta wyników została wypełniona poprawnie i oddana Komitetowi



 

website awards